Tuesday, 30 September 2014

The free speech conundrum - IVANPAL SINGH GREWAL

Though I don't agree with Ivanpal  that the Sedition Act should be repealed and be replaced by a new Act, I fully agree that Democracy should also protect those who can be hurt by the unbridled freedom of expression. Read on:

'Absolute freedom of speech cannot sustain itself and people must be responsible for their utterances' 

'Democracy must not only protect the right to speak freely but it must also protect those who can potentially be hurt by unbridled freedom of speech'
Ivanpal Singh Grewal

The free speech conundrum

BY IVANPAL S.GREWAL

Democracy should also protect those who can be hurt by the unbridled freedom of expression.

LIKE most Malaysians, I have closely followed recent spate of arrests made under the Sedition Act 1948.

I have sought to understand the issue of free speech better and being in government I also appreciate the concerns the police and other law and order agencies have when it comes to balancing the right to speak freely against the concerns of public order and security.

Democracy is a balance between the rights of the many and the rights of the few. Democracy is sometimes a noisy process where extremists use the very rights of free speech and expression to defeat democratic values.

Democracy is not a new concept and has its roots in Ancient Greece in fact. Over the centuries, it was been abused and sometimes altogether dismantled but with the end of the Cold War it is now the default choice for most governments in the world.

Malaysia is a parliamentary democracy with three branches of government i.e. the Executive, Legislature and Judiciary. We have elections every five (5) years and over the span of fifty-five (55) years, state governments have changed in seven (7) states. This can be considered the formative aspect of our democracy; and this means we are democratic in form and we ensure suffrage at regular intervals so citizens can choose their leaders unencumbered and in complete security.

The substantive aspects of our democracy are the rights that accrue to us as Malaysians, which include the right to life. Another right that has been subject to intense debate is the right to free speech and expression. Malaysians are also able to avail themselves of these rights through the judicial process.

For democracies to be fully functional, as ours, it must be both a formative and substantive democracy.

Hence, it begs the question when and how do we draw the line when it comes to freedom of expression. Our Federal Constitution is indeed a grand compromise that has engendered a relative period of peace and tranquillity despite the challenges of ethnic, religious, linguistic and cultural diversity. Many less diverse societies have actually failed because they have are unable to manage their differences and build on its strengths.

In fact the German Chancellor and the British Prime Minister on separate occasions have proclaimed that multiculturalism have failed in their respective countries because they have failed to integrate their minorities and this has caused a serious case of social exclusion.

With historical antecedents and more recent experiences as a guide, the duty of the government is to then manage our diversity and balance it against our democratic values and fundamental liberties.

Freedom of speech cannot be absolute as it is not absolute in event the most progressive democracies. As far back as 1920’s, the famous American jurist, Oliver Wendell Holmes Jr. remarked that “...the most stringent protection of free speech would not protect a man in falsely shouting fire in a theatre and causing panic.”

Malaysia is compelled to employ a higher degree of restriction given our diversity and the sensitivities of all communities.

I have been privy to many instances where the most stringent proponents of free speech have questioned the failure to use the very legal instruments they abhor to take action against individuals who have trampled on their sensitivities.

I do not think, as a society, we have reached the critical mass of democratic maturity to accept utterances that hurt us and it is imperative that the authorities discharge their duties without fear and favour and ensure parity of action.

What is more important is that we speak responsibly and we must stand by what we say and not abuse the right to speak freely. An instance of incitement against any government is wrong and can lead to disorder and chaos.

The police have a duty to protect any legitimately elected government from pernicious forces that seeks to destabilise it via extra-democratic means. This is a protection all democratic governments enjoy because democratic latitudes cannot be employed to achieve undemocratic ends because that would not only be an affront to democratic principles but a complete defeat of the system of democracy.

I echo my party’s stand and support the eventual repeal of the Sedition Act 1948. I do not believe that in this day and age such an act can effectively counter the challenges of free speech and the threat to democratic values whilst at the same time ensuring Malaysians enjoy the fundamental liberties that accrue to them as citizens of Malaysia.

I support the Prime Minister’s proposal for an enactment of a new piece of legislation that will balance the right to free speech and expression with our right to live in peace, harmony and stability. However, any piece of legislation must be syndicated with all interested parties and cannot be monopolised or manipulated by individuals or organisations that are inherently and unabashedly partisan with obvious political compulsions.


I also believe that this process must not be hurried for the sake of political expediency so that is why the time line laid out by the Prime Minister’s Office is not only feasible but completely practical.

However, until we are bestowed with a new piece of legislation that is accepted by all parties, the police have to use the present legal instruments available to them and criticising them for it is mischievous.

The government cannot afford to straightjacket itself until a new piece of legislation to address irresponsible speech and incitement. I am certain a vast majority of peace loving Malaysians agree with this approach.

In summation, free speech must also be balanced against the inherent challenges societies face. Absolute freedom of speech cannot sustain itself and people must be responsible for their utterances. Democracy must not only protect the right to speak freely but it must also protect those who can potentially be hurt by unbridled freedom of speech.

Read in full here.

I think the Sedition Act should not be repealed, it is the one effective barrier that would stop an ethnically and religiously mixed country like ours from going on the road to perdition, instead the existing Sedition Act should be strengthened and improved to prevent abuse of its application, that is all.

Monday, 29 September 2014

'The young find it difficult to afford a home'..Not just the young the old too!

'Salaries of young adults, especially those under the age of 30, are too low to be able to afford most properties within the Klang Valley'
Licensed financial adviser and syariah financial advisory for Excellentte Consultancy Jeremy Tan

'Government needs to stem the rapid rise of property prices due to false demand and excessive speculation.

“Ensure a steady supply of affordable properties to cater to the demands of the lower- and middle-income segments. Prevent a “homeless generation” from emerging that will result in many social problems (and) prevent our young from drowning in debt'
National House Buyers Association (HBA) honorary secretary-general Chang Kim Loong

“The biggest culprit are the developers who used to offer cheap entry costs, such as up to 100% loans, legal fees and/or stamp duty absorption and the DIBS. Many people who had bought a property at that time were those who couldn’t afford it or did not need to own a house.

“Because of this, everybody rushed to buy primary properties and the prices just went higher and higher. For instance, a semi-detached house that used to fetch between RM650,000 and RM800,000 in 2008 now costs RM1.6mil. How can the price jump 100% in just five years?”
Malaysian Institute of Estate Agents (MIEA) president Siva Shanker 



BY EUGENE MAHALINGAM





THE removal of the developer interest-bearing scheme (DIBS) in Budget 2014 last year was supposed to help curb speculation in the property market, where prices, especially of residential properties in prime locations, have risen beyond the means of most ordinary wage earners.

However, for first-time house buyers, whose earnings usually fall in the range of between RM3,000 and RM4,000, the removal of the DIBS has simply made life more difficult.

This segment of house buyers finds that it is now much harder to acquire their dream home. This is because under the DIBS, they could have placed a down payment of a certain amount and not pay anything until the property was completed; usually between 24 and 36 months.

Take Razif, a 28-year-old executive who earns RM4,500 a month, for instance. He lives with his parents and has been planning to move out for a while now. Unfortunately, the potential properties that have caught his eye so far have been way above his budget.

“I can’t seem to find a house or apartment that I can afford. They’re just so expensive and I also don’t want to live in a place that’s too far away from the city where I work,” says Razif.

“My parents are already retired and I wouldn’t want to burden them with any requests for financial assistance,” he adds.

Many genuine first-time buyers, especially fresh graduates or individuals under 30, face a similar plight as Razif.


Licensed financial adviser and syariah financial advisory for Excellentte Consultancy Jeremy Tan says salaries of young adults, especially those under the age of 30, are too low to be able to afford most properties within the Klang Valley.

“As a general rule, the loan should not take up more than one-third of your monthly salary. Most young adults are usually already paying for their car loans, which is compounded by other obligations such as income tax deductions and Employees Provident Fund and Socso contributions. Hence, they can’t qualify for a loan.”

MyFP Services Sdn Bhd managing director Robert Foo notes that it is difficult for young adults to buy a house these days, unless their parents “chip in”.

“Unfortunately for young adults, they have to either find something a bit more affordable or wait until they start earning more money. Another alternative is to buy the property in joint names.”

Bleak house

National House Buyers Association (HBA) honorary secretary-general Chang Kim Loong, in his article Affordable housing: The buzzword, notes that the average household is finding it ever more difficult to buy their own property, with the ever-rising property prices coupled with the rising cost of living.

“The prospect of buying a suitable house is looking bleak. The average rakyat is struggling to purchase their dream house amid the ever-rising prices of properties, which have far outpaced the increase in salaries.

“Young adults are unable to afford a reasonable, suitable and liveable house that doesn’t require either taking out a back-breaking bank loan or moving out to a distant and bland housing estate that involves mind-numbing daily commutes.”

Chang adds that young adults are slowly becoming a “homeless generation”.

“Mind you, they are the future economic drivers of the city. Hence, the Government must take concrete and proactive measures to curb the unbridled escalation of house prices.”

Chang says the Government needs to stem the rapid rise of property prices due to false demand and excessive speculation.

“Ensure a steady supply of affordable properties to cater to the demands of the lower- and middle-income segments. Prevent a “homeless generation” from emerging that will result in many social problems (and) prevent our young from drowning in debt.”

Malaysian Institute of Estate Agents (MIEA) president Siva Shanker says one of the biggest reasons many young adults cannot afford to buy properties today is due to the upswing in property prices over the past few years.

“The biggest culprit are the developers who used to offer cheap entry costs, such as up to 100% loans, legal fees and/or stamp duty absorption and the DIBS. Many people who had bought a property at that time were those who couldn’t afford it or did not need to own a house.

“Because of this, everybody rushed to buy primary properties and the prices just went higher and higher. For instance, a semi-detached house that used to fetch between RM650,000 and RM800,000 in 2008 now costs RM1.6mil. How can the price jump 100% in just five years?”

Siva says this is a classic case of “unnatural growth fuelled by unnatural demand”.

“Greed has pushed the market up to unreasonable levels,” he says.

A change in strategy

Siva believes that today’s young adults, especially the Gen-Y group of individuals, need to “restrategise” and “change their psyche”.

“Today’s generation does not have what I call the ‘trade-up’ mentality. Instead of buying something affordable and then upgrading from there, they want to go straight for something with class that they can’t afford.

“Instead of buying something that costs, say, RM300,000, they aim for something that retails at RM600,000, which they cannot afford. So, what do they do? They save and save, but by the time they can afford it, the price has gone up to maybe RM800,000!”

Siva says that if they had purchased the RM300,000 property in the first place, they could have waited for it to appreciate to RM500,000 and then sell it and use the difference to buy a more expensive house later.

“You can get a medium-cost apartment for less than RM200,000 in Desa Pandan, which is less than 4km away from KLCC. But when they have a look and see that the place is not ideal, they back off. Who says there are no affordable properties to buy?

“If buyers are not picky or choosy, then there are, in fact, many properties that they can buy. There’s no such thing as an ideal home. You buy one and make it your ideal home.”



Friday, 26 September 2014

The Kajang Move: It ain't over till the fat lady sings

Here's the latest news:


Will the humiliation of getting only 3 exco post for PAS break the camel's back and force PAS go its own way leaving DAP and PKR in the shameless circus they called Pakatan Rakyat?

or

Will PAS eat the shit dish out by PKR and DAP and suffer fools gladly and just forever remain a donkey just to get non Muslim votes from DAP?

Here is what my blogger sifu say on the latest move by what is now confirmed a remote controlled MB Azmin Ali:

Belittling, Demotion And Punishment Of PAS: A Fool On The Hill!



Hold on to your seats and popcorn people, I believe the Kajang Move is not about to be over in fact, I think it will be prolonged until Anwar Ibrahim move to his new home in Sg. Buloh Jail at the end of October 2014 at the very least.


Prejudis kaum di sektor swasta - Dr Mashitah Ibrahim

Just to share:

Prejudis kaum di sektor swasta

DR MASHITAH IBRAHIM
26 September 2014

SATU kajian empiris menunjukkan wanita di Malaysia umumnya adalah 18 peratus lebih kaya daripada lelaki. Satu sebab ialah wanita lebih pandai menyimpan duit atau pendapatan berbanding lelaki.

Mungkin ada yang mempertikai, tapi inilah hasil kajian Dr Muhammed Abdul Khalid yang dicetak dalam buku The Colour of Inequality: Ethnicity, Class, Income and Wealth in Malaysia.

Beliau memperoleh doktor falsafah (magna cum laude) dari Institute d’etudes Politiques de Paris dan ijazah sarjana ekonomi dari Universiti Malaya. Beliau juga mendapati pasangan berkahwin secara purata memiliki 37 peratus lebih banyak harta berbanding perseorangan.

Logiknya, gabungan pendapatan suami dan isteri meningkatkan kemampuan mereka untuk memiliki harta atau aset berbanding individu. Tapi tidak semua orang yang berkahwin adalah kaya. Dalam kalangan pasangan berkahwin kategori miskin, mereka secara purata adalah 41 peratus lebih miskin daripada yang tidak berkahwin.

Tanggungan keluarga, kekangan kewangan dan tanggungjawab yang lebih mengehadkan keupayaan mereka untuk mengumpul harta. Menariknya, kajian beliau menunjukkan mereka yang telah bercerai (janda atau duda) masih memiliki 25 peratus lebih banyak harta berbanding orang bujang.

Kajian Dr Muhammed, mantan felo penyelidik di UKM dan penganalisis kanan di ISIS, mendapati 90 peratus penduduk negara ini tidak mempunyai sebarang simpanan, manakala 60 peratus tidak memiliki apa-apa aset pelaburan. Kemiskinan dan kekangan kewangan adalah puncanya.

Tidak seperti golongan kelas pertengahan dan tinggi: kajian menunjukkan kenaikan satu peratus pendapatan boleh meningkatkan kekayaan isi rumah pada kadar lapan peratus. Perbandingan kekayaan berdasarkan etnik menunjukkan kaum Cina dan India umumnya adalah masing-masing 45 peratus dan 39 peratus lebih kaya daripada kaum Melayu.

Kajian Dr Muhammed, kini pengarah penyelidik di sebuah organisasi pemikir, mendapati orang Cina pada 2009, secara purata, sudah memiliki 2.5 kali ganda lebih banyak harta menjelang umur 25 tahun berbanding Melayu, kemungkinan besar melalui pewarisan harta pusaka.

Walaupun ini tidak meliputi semua orang Cina, kajian menunjukkan antara 52 dan 81 peratus kekayaan terkumpul orang Cina yang dikaji adalah berpunca daripada pemindahan harta daripada ibu bapa mereka.

Satu lagi faktor ialah diskriminasi terhadap kaum Melayu dalam sektor swasta. Perkara ini mempunyai kesan besar ke atas pendapatan (sekali gus, kekayaan dan kemampuan memiliki harta) Melayu kerana 90 peratus pekerjaan adalah di sektor swasta yang dikuasai kaum Cina.

Tindakan majikan Cina menetapkan kefasihan berbahasa Mandarin sebagai syarat kerja dalam negara yang mana bahasa Melayu adalah bahasa kebangsaan dianggap prejudis. Bagi majikan Cina, faktor kaum lebih penting daripada faktor kelayakan.

Kajian Lee Hwok Aun dan Muhammed Abdul Khalid mendapati: “Overall, Chinese are 5.3 times more likely than Malays to be called for an interview despite both having the same characteristics such as CGPA, education level etc meaning that, while grade or academic qualifications matter, race matters more.

Interestingly, (we) also find that even crucial skills such as proficiency in Chinese dialects only marginally increase the chances of Malay applicants in securing a job interview. (It cannot be discounted that) racial prejudice is a motivating factor.” (Kertas kerja dibentang di Universiti Malaya pada 2 November 2012).

Pemerhatian dan konklusi Lee dan Muhammed memperkukuhkan kenyataan Branco Milanovic yang mendapati “being Chinese, with all other attributes the same, resulted in almost 23% wage premium compared to being a Malay.” (Dalam Inequality and Determinants of Earnings in Malaysia 1984-1997, Asian Economic Journal, Jun 2006 hal 19). Ini adalah satu keadaan yang tidak adil dan perlu diberi perhatian berat oleh semua pihak berkaitan.

Teori baharu mengenai pertumbuhan berhujah bahawa pendapatan (dan pemilikan aset) juga bergantung pada tahap pendidikan, pengalaman, kemahiran dan teknologi. Jika ini diambil kira, jelas kaum Cina tetap memiliki kelebihan berbanding kaum lain di negara ini kerana kekayaan dan penguasaan sumber ekonomi meningkatkan peluang dan keupayaan mereka untuk mendapat pendidikan, kemudahan dan peluang perniagaan yang lebih baik.

Disebabkan majoriti masyarakat Cina tinggal di bandar, mereka mempunyai akses yang lebih luas kepada teknologi, infrastruktur, jaringan perdagangan dan pelbagai kemudahan.

Join me to buy to buy at MPH..... 
Dr Muhammed Abdul Khalid book; The Colour of Inequality: Ethnicity, Class, Income and Wealth in Malaysia.

Friday, 19 September 2014

Warkah kepada Dato’ KPPN - Jabatan Pendaftaran Negara @jpnm_official

Kepada    : Yang diHormati  Dato’ KPPN @jpnm_official - Jabatan Pendaftaran Negara

Daripada : Eddy bin Daud

Tarikh     : 19 hb. September 2014

Subjek     : Cadangan perbaiki prosedur penyerahan MyKad baru untuk warga Malaysia berumur 12 tahun

Di-dapati kebelakangan ini banyak peristiwa di paparkan didalam laman sosial saperti Facebook dan Twitter dan 'blog posts' yang menunjukkan segelintir orang-orang muda tidak menghormati Lagu Kebangsaan kita. Sila rujuk di sini dan sini.

Bagi mereka yang sudah berumur sudah terlambat untuk diajar kalau mereka tidak menghormati Negara Ku mereka mereka perlu di-nasihati atau didakwa mengikut Undang-Undang yang sedia ada.

Disini saya ingin mencadangkan supaya kanak-kanak yang mencapai umur 12 tahun apabila mereka memohon MyKad nanti adalah baik jika prosedur penyerahan tersebut dibuat secara formal dan beramai ramai bersama dengan Ibu/Bapa mereka.

Atur-cara majlis tidak perlu panjang sekadar:

1. Sebelum mula acara Semua Hadirin berdiri untuk menyanyi Negara Ku.


2. Di ikuti ucapan ringkas oleh Pegawai Atasan Jabatan atau Kementerian mengenai perpaduan atau perkara-perkara lain yang bersesuaian.

3.  Selepas itu setiap penerima MyKad baru akan dipanggil bergilir-gilir bersama Ibu/Bapa mereka dan penerima diminta untuk membaca ikrar Rukun Negara sebelum mereka diberi MyKad mereka yang menjadi tanda permulaan alam dewasa mereka sebagai rakyat Malaysia.


Saya berharap cadangan saya ini mendapat perhatian pihak Dato' KPPN.

Sekian. Terima Kasih.

Eddy Daud

Luaskan lagi nyanyian Negaraku, jangan setakat dipawagam-pawagam:


Thursday, 18 September 2014

Did you know why a Law Academician was charged for Sedition recently?


Law Academician Dr. Azmi Sharom was charged under the Sedition Act recently, since then there were many protests from the usual suspects and behold a Cabinet Minister Idris Jala also joined in the chorus to get the Sedition charge against Dr. Azmi dropped. 

Here is a blog post from My Massa which I copy pasted and made nice a bit for clarity, to hopefully make us understand why Dr. Azmi was charged:



AZMI SHAROM HASUT RAKYAT BENCI SULTAN


APA MOTIF AZMI SHAROM HASUT RAKYAT?


AZMI SHAROM PERSOAL KUASA PREGROGATIVE SULTAN


DIA MEMPERSOAL KEPUTUSAN MAHKAMAH


1. In the case of PP v Karpal Singh [2012], the court has classified the words uttered by Karpal Singh as having seditious tendency under Section 3 (1)(f) for the following reasons:

“Dalam perkataan-perkataan responden dalam sidang akhbarnya, secara inti patinya responden sebenarnya bercakap tentang dua perkara pokok:


(a) Tindakan DYMM Sultan Perak memecat Dato Seri Nizar di abwah perkara 16(6) Perlembagaan Negeri Perak dan


(b) Tindakan Baginda melantik Zamri sebagai Menteri Besar Perak yang baru


Sama ada disukai atau tidak, adalah jelas bahawa kedua-dua perkataan pokok tersebut adalah mengenai atau menyentuh kuasa dan prerogative DYMM Sultan perak. Lantaran itu jika perkataan-perkataan responden itu terbukti mempunyai kecenderungan bagi mempersoalkan apa-apa perkara, hak,taraf, kedudukan istimewa atau prerogative DYMM Sultan sebagai raja, yang ditetapkan atau dilindungi oleh Perkara 181 Perlembagaan Persekutuan, maka perkataan-perkataan reponden itu mempunyai kecenderungan menghasut di bawah Seksyen 3(1)(f).”


DIA PERSOAL KUASA SULTAN YANG TERMAKTUB DALAM PERLEMBAGAAN

Read the blog post in full here.

Of course the final judgement guilty or not will be up to the Court and that is where Azmi should defend himself not on the streets with demonstrations or forums or trial by media.

Krisis MB: Sultan Selangor rebukes Anwar Ibrahim for making inaccurate statements

“Thus, if Anwar doesn’t have the accurate facts, it is advised that he refrain from making inaccurate statements that may confuse the rakyat and tarnish the image of His Highness the Sultan of Selangor.”
The Istana

From the FMT today:

Sultan rebukes Anwar

PETALING JAYA: The Selangor palace today rebuked opposition leader Anwar Ibrahim for saying that the practice of naming one Menteri Besar (MB) candidate for royal approval has been the convention since 1957.

The Sultan’s private secretary, Mohamad Munir Bani, referring to a recent press release from Anwar, said, “The statement is inaccurate and confuses the rakyat.

“During the Barisan Nasional’s administration, names of candidates for the Selangor MB were presented to the Sultan by the Prime Minister during an audience.

“During this event, a few qualified candidates will be presented for His Highness’ consideration.

“The Sultan would then select one candidate from this pool of names to be appointed as the MB.”

The statement explained that in 2008, when Pakatan Rakyat gained control of Selangor, the Sultan ordered the leaders of the component parties to submit the names of potential candidates for MB and they submitted a few names.

The Sultan then asked the coalition to narrow the pool to two names. Following that, all the party leaders unanimously decided to nominate Khalid Ibrahim.
1
In 2013, when Pakatan retained Selangor, the palace, taking account of talks of replacing Khalid during the election campaign, asked for four names, but the leaders from Pakatan recommended Khalid again, although the Sultan did receive other nominations.

“Since Khalid already had the experience of being an MB, and had a good relationship with the palace, he was sworn in again as the MB,” said Munir.

He added , “It is the palace’s policy not to disclose the names and information presented to the palace as well as the selection process.

“But the current situation has forced the palace to release a statement as this matter needs clarification.
234

For the sake of everyone in Malaysia perhaps Anwar Ibrahim should retire completely from politics. Anyway perhaps the MB Crisis will have an ending soon, only we do not know who will be appointed MB of Selangor after Tan Sri Khalid Ibrahim:

Selangor MB to be sworn in on Tuesday
 | September 18, 2014
Invitations are out for the 10.00 am ceremony
jemputan sambutan Sultan

Wednesday, 17 September 2014

You could be sent to jail if you refuse to stand when our National Anthem is played


You Have Been Warned

Yang Bahalol

For YB Chong Chieng Jen, the YB stands for Yang Bahalol :



He reluctantly apologized later, hope he be investigated under the Sedition Act: 



You see Malaysian citizens like Yang Bahalol Chong is a living example why we dearly need to keep and strengthen the Sedition Act.

Monday, 15 September 2014

Selamat Hari Malaysia


16 September ada lah Hari Malaysia

Samada kita orang hitam, orang kuning, orang Melayu, orang Iban, orang Kadazan, orang Cina, orang India atau orang Nasrani….kita semua orang Malaysia!

Selamat Hari Malaysia

Monday, 8 September 2014

Rebut Tun Abdul Hamid's arguments with intelligent discourse not with offensive diatribes

'Akta Hasutan asalnya dibuat oleh British dalam tahun 1948 apabila Persekutuan Tanah Melayu ditubuhkan untuk mengekang penentangan kepada pemerintahan British. Secara ringkas, ia mengandungi kesalahan-kesalahan kerana menghasut untuk membangkitkan kebencian dan tidak taat setia kepada Raja atau Kerajaan, menghasut rakyat untuk mendapat perubahan dengan cara yang tak sah, menghasut orang supaya benci kepada pentabiran keadilan, menimbulkan perasaan tidak puas hati atau tidak setia di kalangan rakyat Malaysia, megembangkan perasaan permusuhan antara kaum'

'Bukan semua isi kandungan akta itu dibuat oleh penjajah British dalam tahun 1948. Itu kita mesti tahu. Peruntukan yang sangat penting, ia itu seksyen 3(1)(f) dibuat selepas peristiwa 13 Mei 1969 di era Tun Abdul Razak untuk mengelak berulangnya peristiwa yang serupa. Seksyen itu dimasukkan melalui Emergency (Essential Powers) Ordinance No. 45, 1970 (P.U. (A) 282/1970) berkuatkuasa pada 10.8.1970. Bagi saya, pengwujudan seksyen 3(1)(f) Akta Hasutan adalah kemuncak kejayaan politik orang Melayu dan Tun Abdul Razak Bin Hussain'

'Pemansuhan Akta Hasutan dan pengwujudan Akta Harmoni seperti yang dicadangkan oleh JUU& D yang di pengaruhi oleh Majlis Peguam dan Comango itu tidak ada kena mengena dengan pengwujudan perpaduan kaum. Ia adalah helah untuk menghakis kepentingn orang Melayu dan anak negeri Sabah dan Sarawak dan kedudukan agama Islam di Malaysia. Malah saya katakan ia akan menggalakkan persengkitaan di antara kaum'

'Penduduk Malaysia telah hidup dengan rukun damai semenjak sebelum tertubuhnya Malaysia lagi. Selepas tertubuhnya Malaysia pun, selain daripada peristiwa 13 Mei dan beberapa peristiwa kecil, mereka hidup dengan aman damai. Untuk mengelak peristiwa 13 Mei berulang pindaan telah dibuat kepada Akta Hasutan. Yang penting ialah kerajaan tidak menyalahgunakannya. Jika Kerajaan tidak mahu dikritik, ia hendaklah jangan menalahgunakan Akta Hasutan, bukan memasuhkannya kerana takut menyalahgunakannya. Sebuah kerajaan yang memansuhkan sesuatu undang-undang kerana ia takut ia akan menyalahgunakannya samalah seperti seorang yang menjual keretanya kerana dia takut dia akan memandu kereta itu dengan laju. Sekali lagi saya tidak faham logic itu. Berbuat demikian hanya akan termasuk ke dalam perangkap kumpulan yang memang hendak memansuhnya kerana tujuan tertentu'
Tun Abdul Hamid Mohamad

Read Tun Abdul Hamid's Speech in full:

PERSATUAN ULAMA’ MALAYSIA (PUM)
SEMINAR KEBANGSAAN ISLAM DAN TAJDID 2014

6 September 2014


Oleh

Tun Abdul Hamid Mohamad
(Mantan Ketua Hakim Negara)

Semenanjung Tanah Melayu tetah dijajah oleh British daripada orang Melayu. Sebab itulah, yang menentangnya, baik Dato Bahaman, Dato Sagor, Dato Maharaja Lela, Dol Said atau Tok Janggut adalah orang Melayu. Sebab itulah yang menentang Malayan Union adalah orang Melayu. Sebab itulah yang berkorban nyawa menentang pengganas kominis semasa darurat adalah orang Melayu. Sebab itulah yang menuntut kemerdekaan adalah orang Melayu. Orang bukan Melayu menyertai gerakan menuntut kemerdekaan apabila mereka melihat ianya akan menjadi kenyataan, untuk menjaga kepentingan mereka. Perhatikan bahawa tujuan orang Melayu menuntut kemerdekaan dan tujuan orang bukan Melayu menyertai gerakan itu pun berbeza. Orang Melayu menuntut kemerdekaan untuk membebaskan tanahairnya. Orang bukan Melayu menyertai gerakan menuntut kemerdekaan untuk menjaga kepentingan mereka, selepas Merdeka. MIC asalnya ditubuh untuk menghantar sukarelawan ke India untuk menuntut kemerdekaan India dari British. Itu fakta sejarah.

Logiknya, saya ulangi, logiknya, Semenanjung Tanah Melayu yang dijajah daripada orang Melayu itu dipulangkan kepada orang Melayu. Tetapi tidak, orang Melayu diminta berkongsi kuasa yang akan diserah balik oleh penjajah British. Pada masa itu pun orang Melayu telah diminta mengorbankan hak mereka “untuk menjaga perpaduan”. Orang Melayu bersetuju.

Semasa rundingan kemerdekaan, PAS menuntut supaya Pulau Pinang dan Melaka dijadikan Negeri-Negeri Melayu demi manjaga hak keistimewaan orang Melayu. Semasa Malaysia hendak ditubuhkan PAS menentangnya kerana ia akan mengurangkan paratusan orang Melayu dan takut kiranya orang Melayu akan hilang kuasa politik dan dengan itu kedudukan orang Melayu dan agama Islam akan tergugat.

Parti Boroh Malaya menuntut supaya ditubuhkan kerajaan unitari kerana, mengikut mereka, mengekalkan Sultan-Sultan dan Negeri-Negeri Melayu akan mewujudkan sebuah kerajaan beraja. Dalam kata-kata lain mereka hendak menghapuskan sistem beraja di Malaya. Siapakah majoriti ahli-ahli Parti Boroh?

Parti Kominis Malaya mengangkat senjata untuk menubuhkan kerajaan kominis ala-China. Beberapa orang pemimpin parti-parti kiri Melayu lari ke hutan dan menyertai Parti Kominis Malaya kerana takut ditangkap British. Mereka diperalatkan oleh Chin Peng untuk mempengaruhi orang Melayu menyokong perjuangan mereka. Nasib baik, pada masa itu orang Melayu tidak terpengaruh dengan mereka.

Perlu diketahui bahawa kedudukan Raja-Raja Melayu, hak keistimewaan orang-orang Melayu, kedudukan Bahasa Melayu dan agama Islam adalah antara Terma-Terma Rujukan Suruhanjaya Reid.

Hasil daripada tolak ansur di antara orang Melayu dan bukan Melayu, maka terbentuklah satu kontrak sosial: orang Melayu bersetuju memberikan kerakyatan kepada orang bukan Melayu dan orang bukan Melayu bersetuju hak-hak Raja-Raja Melayu dikekalkan, agama Islam dijadikan agama Persekutuan, Bahasa Melayu dijadikan Bahasa Kebangsaan dan beberapa hak keistimewaan seperti yang terkandung dalam Perkara 153 Perlembagaan Persekutuan diberikan kepada orang Melayu. Kesemuanya telah diperuntukkan dalam Perlembagaan Persekutuan, undang-undang utama kita.

Maka pada detik 12.00 tengah malam 31 Ogos 1957, Semenanjung Tanah Melayu pun merdeka. Orang-orang yang sebaya dengan saya masih terdengar pekikan “Merdeka” itu dengan perasaan penuh semangat dan kegembiraan.

Tetapi, pada detik yang sama, satu perkara berlaku, yang kebanyakan orang tidak tahu. Ini digambarkan dengan jelas oleh Professor Shad Saleem Farouqi (seorang kelahiran India yang datang ke Malaysia sebagai seorang pelajar dan terus menetap di sini) dalam bukunya yang bertajuk “Document of Destiny: The Constitution of the Federation of Malaysia” di muka surat 710. Katanya:

“As a result of the “social contract” between the various races, millions of migrants to British Malaya were bestowed with citizenship by the Merdeka Constitution. It is believed that the number of citizens in Malaya doubled at the stroke of midnight on August 31, 1957 due to the constitutional grant.”

“Akibat “kontrak sosial” di antara berbagai kaum, berjuta-juta pendatang ke Malaya yang diperintah oleh British itu diberi kerakyatan oleh Perlembagaan Merdeka. Adalah dipercayai bahawa jumlah warga negara Malaya bertambah sekali ganda pada detik tengah malam 31 Ogos 1957 disebabkan oleh pemberian Perlembagaan itu.” (Terjemahan saya).

Dalam tahun 1963, Sabah dan Sarawak menyertai Malaysia. Kedudukan anak negeri Sabah dan Sarawak hampir serupa dengan kedudukan orang Melayu di Semenanjung. Maka peruntukan yang serupa dibuat untuk mereka – lihat Perkara 153 Perlembagaan Persekutuan.

Keadaan bertahan selama lebih kurang 50 tahun. Ia disebabkan Kerajaan Persekutuan kukuh, pemimpin-pemimpin yang tegas dan ekonomi yang senentiasa berkembang. Kerajaan Persekutuan kuat sebab ia menerima sokongan orang Melayu dan bukan Melayu yang mencukupi, walau pun lebih banyak orang Cina senentiasa menyebelahi pembangkang. Mereka mahu lebih. Itu sahaja sebabnya.

Tetapi, keadaan berubah di kebelakangan ini. Orang Melayu berpecah kerana leka dengan sedikit kemakmuran yang baru dirasa, kataksuban kepada parti dan pemimpin dan kehadiran pemimpin-pemimpin dan penyokong-penyokong yang opportunist yang tidak kira apa yang akan terjadi kepada bangsa, negara dan agama asalkan cita-cita mereka tercapai. Maka orang Melayu berpecah dengan seriusnya.

Kumpulan pengundi majoriti menjadi minoriti. Kumpulan minoriti memperalatkan sebahagian pengundi Melayu untuk kepentingan mereka dan orang Melayu tidak sedar.

Sementara itu, kumpulan-kumpulan ekstremis mula membuat tuntutan-tuntutan yang bukan-bukan, meyerang hak-hak orang Melayu, menghina lagu Kebangsaan, menghina bendera Malaysia, menghina Institusi Raja-Raja dan menghina agama Islam. Ketiadaan tindakan tegas terhadap mereka dilihat oleh mereka sebagai tanda kelemahan dan mereka menuntut lebih lagi.

Tahukah tuan-tuan apa yang dilakukan oleh COMANGO dan beberapa NGO bukan Melayu/Islam tahun lepas (2013)?

COMANGO (Coalition of Malaysian Human Rights NGOs) adalah gabungan 54 "NGO" Hak Asasi Manusia. Pada bulan Mac 2013, COMANGO telah mengemukakan satu laporan kepada Majlis Hak Asasi Manusia PBB yang bertempat di Geneva untuk ditimbang mengikut Mekanisme Semakan Berkala Sejagat (Universal Periodic Review (UPR)). Laporan itu mengandungi syor-syor umum dan banyak kritikan dan syor-syor berkenaan situasi hak asasi di Malaysia. Beberapa NGO lain seperti Becket Fund for Religious Liberty, Human Rights Watch, Amnesty International, Majlis Peguam, International Commission of Jurists juga meghantar laporan masing-masing kepada Majlis tersebut.

Di antara tuntutan-tuntutan yang terdapat dalam laporan-laporan COMANGO dan lain-lain NGO itu ialah:

1. Malaysia dituntut untuk menandatangani dan memeterai International Covenant on Civil & Political Rights (ICCPR). Perkara 18 ICCPR mengandungi peruntukan berhubung dengan hak kebebasan beragama yang termasuk “the right to replace one’s current religion or belief with another or to adopt atheistic views, as well as the right to retain one’s religion or belief…” yang bakal mengizinkan pemurtadan berlaku secara berleluasa.

2. Malaysia dituntut untuk menandatangani dan memeterai International Covenant on the Elimination of All Forms of Racial Discrimination (ICERD) yang akan memaksa Malaysia menerima tafsiran istilah “racism” atau perkauman mengikut acuan Barat dan mengenepikan realiti dan sejarah serta aspek keagamaan dan sosio-budaya tempatan.

3. Malaysia ditekan untuk mengiktiraf hak-hak berlandaskan SOGI – Sexual Orientation & Gender Identity iaitu hak-hak LGBTIQ (Lesbian, Bisexual, Gays, Transgender, inter-sexed & queer-persons). Mereka mendakwa hak-hak kumpulan itu dinafikan. Malaysia juga ditekan untuk memansuhkan seksyen 377A Kanun Kesiksaan (liwat).

4. Malaysia juga ditekan untuk tunduk kepada kandungan di dalam Prinsip-prinsip Yogjakarta 2006 yang memberikan kebebasan mutlak kepada mereka yang mempraktikkan amalan seks songsang. Sekiranya hak-hak LGBT ini diizinkan, maka langkah pertama yang mesti dilakukan Kerajaan Malaysia ialah menghapuskan undang-undang berhubung kesalahan jenayah liwat.

5. Mereka mendakwa bahawa Perkara 153 Perlembagaan Persekutuan berkenaan hak-hak istimewa orang Melayu dan anak negeri Sabah dan Sarawak bersifat perkauman dan “alat politik”.

6. Mereka mempersoalkan Enakmen-enakmen Kesalahan Jenayah Syariah dan mendesak pemansuhan atau pindaan terhadap kesalahan-kesalahan jenayah Syariah dan enakmen-enakmen yang didakwa sebagai “mengganggu hak peribadi”.

7. Mereka membangkitkan isu kalimah “Allah”, larangan terhadap penganut ajaran Syiah menyebarkan fahaman mereka di kalangan orang-orang Islam dan hak seorang bapa beragama Islam untuk mengislamkan anak-anak di bawah umur.

Itu cabaran yang bersifat “confrontational”. Di samping itu kita juga hendaklah prihatin terhadap cabaran yang berlaku secara senyap-senyap, yang berlaku kerana kecuaian kita sendiri. Yang paling ketara di akhir-akhir ini adalah mengenai penggubalan RUU Harmoni dan pemansuhan Akta Hasutan.

(Kerana kesuntukan masa, saya tidak akan menyentuh mengenai pemansuhan Deklarasi Darurat dan undang-undang yang dibuat di bawahnya dan juga mengenai ISA. Sesiapa yang ingin mengikuti perbincagan mengenainya bolehlah membacanya dalam ucapan saya bertajuk “Mempertahankan Perlembagaan Sebagai Asas Perpaduan Nasional” di laman web saya: www.tunabdulhamid.my)

Akta Hasutan asalnya dibuat oleh British dalam tahun 1948 apabila Persekutuan Tanah Melayu ditubuhkan untuk mengekang penentangan kepada pemerintahan British. Secara ringkas, ia mengandungi kesalahan-kesalahan kerana menghasut untuk membangkitkan kebencian dan tidak taat setia kepada Raja atau Kerajaan, menghasut rakyat untuk mendapat perubahan dengan cara yang tak sah, menghasut orang supaya benci kepada pentabiran keadilan, menimbulkan perasaan tidak puas hati atau tidak setia di kalangan rakyat Malaysia, megembangkan perasaan permusuhan antara kaum.

Bukan semua isi kandungan akta itu dibuat oleh penjajah British dalam tahun 1948. Itu kita mesti tahu. Peruntukan yang sangat penting, ia itu seksyen 3(1)(f) dibuat selepas peristiwa 13 Mei 1969 di era Tun Abdul Razak untuk mengelak berulangnya peristiwa yang serupa. Seksyen itu dimasukkan melalui Emergency (Essential Powers) Ordinance No. 45, 1970 (P.U. (A) 282/1970) berkuatkuasa pada 10.8.1970. Bagi saya, pengwujudan seksyen 3(1)(f) Akta Hasutan adalah kemuncak kejayaan politik orang Melayu dan Tun Abdul Razak Bin Hussain.

Seksyen 3(1)(f) memperuntukkan:

“(f) to question any matter, right, status, position, privilege, sovereignty or prerogative established or protected by the provisions of Part III of the Federal Constitution or Article 152, 153 or 181 of the Federal Constitution.”

“(f) bagi mempersoalkan apa-apa perkara, hak, taraf, kedudukan, keistimewaan, kedaulatan atau prerogative yang ditetapkan atau dilindungi oleh peruntukan Bahagian III Perlembagaan Persekutuan atau Perkara 152, 153 atau 181 Perlembagaan Persekutuan.”

Bahgian III adalah mengenai kewarganegaraan. Perkara 152 ialah mengenai Bahasa Kebangsaan. Perkara 153 adalah mengenai “perizaban kuota berkenaan dengan perkhidmatan, permit dan sebagainya bagi orang Melayu atau anak negeri Sabah dan Sarawak.

Singapura masih mempunyai Akta Hasutan (Sedition Act). Singapura tidak teragak-agak untuk mengambil tindakan mahkamah terhadap seseorang. Daripada kes-kes yang saya temui, semua orang yang dituduh dan dihukum adalah orang bukan Islam kerana kesalahan terhadap orang Islam. Sebagai misalan, sepasang suami isteri Cina beragama Kristian dihukum penjara 4 minggu masing-maing kerana mengedar bahan cetak yang menghasut (distributing seditious publications) kepada dua orang perempuan Islam.

Seorang lagi dituduh kerana membuat kenyataan yang mengandungi kata-kata yang lucah dan menghina (insulting) terhadap orang Melayu dan agama Islam. Dia dikenakan sebulan penjara. Semasa menjatuhkan hukuman bagi kedua-dua kes itu, pada 7 Oktober 2005, Hakim Kanan Mahkamah Daerah Richard Magnus berkata adalah penting untuk menjatuhkan hukuman yang mencegah (deterrent) supaya perbuatan yang menyakitkan hati (offending) itu boleh ditangani dari awal dan dikawal. Beliau mengingatkan peistiwa rusuhan kaum dalam tahun 1964 di Singapura dan bahawa kenyataan yang tak bertanggungjawab mengenai bangsa dan agama boleh menggugat ketenteraman awam.

Tindakan itu diambil walaupun Perlembagaan Republik Singapura tidak mempunyai peruntukan bahawa Islam adalah agama Republik itu dan juga tidak ada peruntukan yang membolehkan undang-undang dibuat untuk melarang orang bukan Islam daripada menyebar agama bukan Islam kepada orang Islam. Tindakan itu diambil atas alasan ia boleh menggugat ketenteraman awam. Malaysia patut belajar daripada Singapura.

Bagaimana dengan Rang Undang-Undang Harmoni (RUU Hamoni) yang sedang digubal itu? Di sini saya merujuk kepada:

1. Racial and Religious Hate Crime Billl;

2. National Harmony and Reconciliation Bill; and

3. National Harmony and Reconciliation Commission Bill

yang sedang digubal oleh Jawatankuasa Undang-Undang dan Dasar (JUU&D), Majlis Konsultasi Perpaduannegara (MKPN) itu.

Penggubal RUU itu mengaitkan Akta Hasutan dengan RUU Harmoni. Akta Harmoni (jika diluluskan oleh Parlimen) akan menggantikan Akta Hasutan. Ertinya, mengikut mereka, untuk mencapai perpaduan dan harmoni Akta Hasutan perlulah dimansuhkan kerana ia menjadi penghalang perpaduan. Dalam kata-kata lain, mengikut hujah mereka, berikan kebebasan kepada sesiapa sahaja untuk menghasut orang ramai supaya membenci Raja, mempersoalkan kedudukn Bahasa Melayu sebagai Bahasa Kebangsaan, mempersoalkan hak orang Melayu dan anak negeri Sabah dan Sarawak dan kerakyatan, perpaduan akan tercapai. Lojik apa ini? Ia samalah dengan lojik seorang yang berkata “Kalau mahu tebuan berada di dalam sarangnya, joloklah sarangnya kuat-kuat.” Cubalah!

Alasan bahawa Akta Hasutan perlu dimansuhkan demi untuk mencapai perpaduan itu tidak berasas lansung. Ia hanyalah helah untuk memansuhkan Akta Hasutan oleh orang-orang yang tidak sukakannya. Yang menggubalnya adalah Majlis Peguam. Perhatilah betapa serupanya isi kandungan RUU Harmoni dengan tuntutan COMANGO yang saya sebut tadi. Sebenarnya di antara orang-orang yang membuat tuntutan COMANGO dan yang menggubal RUU Harmoni adalah orang-orang yang sama atau mempunyai pendirian yang sama. Anihnya, mereka dilantik oleh Jabatan Perpaduan Negara dan Integrasi Nasional (JPNIN) untuk duduk dalam Majlis Konsultasi Perpaduan Negara (MKPN) yang melantik mereka menganggotai Jawatankuasa Undang-Undang dan Dasar (JUU&D) yang menggubal RUU Harmoni. Ketawalah mereka.

Apakah untungnya orang Melayu dan anak negeri Sabah dan Sarawak jika larangan-larangan mempersoalkan hak-hak yang diberi kepada mereka oleh Perkara 153 itu dihapuskan? Apakah untungnya orang Melayu jika hasutan mengenai kedudukan Bahasa Melayu sebagai Bahasa Kebangsaan dibenarkan? Yang untung hanyalah orang-orang yang tidak sukakan peruntukan-peruntukan itu. Tanpa Akta Hasutan mereka bebas menghasut orang ramai untuk menghapuskan pemerintahan Raja Berperlembagaan, Bahasa Melayu sebagai Bahasa Kebangsaan, hak-hak orang Melayu dan anak negeri Sabah dan Sarawak. Itu kita mesti faham. YB Tan Sri Joseph Kurup dan YB Nancy Shuki patut faham bahawa yang akan rugi bukan sahaja orang Melayu dan Islam, tetapi juga anak negeri Sabah dan Sarawak.

Selain dari itu, ada beberapa perkara yang sangat menghairankan saya mengenai usaha menggubal RUU Harmoni untuk menggantikan Akta Hasutan itu. Pertama, Akta Hasutan terletak di bawah portfolio Kementerian Dalam Negeri (KDN) yang Menterinya ialah YB Dato' Seri Dr. Ahmad Zahid Hamidi. Sepatutnya, semua perkara yang berkenaan dengan akta itu, sama ada hendak memindanya atau memansuhhkannya, hendaklah datangnya dari kementerian itu. Ini penting bukan sahaja kerana akta itu terletak di bawah kementerian itu, tetapi kerana kementerian itu mempunyai mahklumat-maklumat, termasuk maklumat rahsia, mengenai kententeraman awam yang akan menentukan dasar mengenainya. Apatah lagi, pada 6 Julai 2013, akhbar The Sun Daily melaporkan:

“KUALA LUMPUR (July 6, 2013): Home Minister Datuk Seri Dr Ahmad Zahid Hamidi today hit out at those demanding for the Sedition Act 1948 to be abolished without thinking of the negative impact.”

“Kuala Lumpur (July 6, 2013): Menteri Dalam Negeri Datuk Seri Dr Ahmad Zahid Hamidi menyelar mereka yang menuntut supaya Akta Hasutan 1948 dimansuhkan tanpa mengmbil kira kesan negatifnya.” (Terjemahan saya).

Itu kata Menteri yang bertanggungjawab bagi Akta Hasutan. Bagaimana YB Tan Sri Joseph Kurup, Menteri di Jabatan Perpaduan Negara dan Integrasi Nasional (JPNIN) dan YB Nancy Shukri, Menteri di Jabatan Perdana Menteri, boleh mengambil alih bidangkuasa ke atas Akta Hasutan itu dan menyerahkan kepada Majlis Peguam untuk menggubal undang-undang untuk memansuhkannya?

Kedua, mengikut prosedur biasa, penetapan dasar dilakukan oleh kementerian berkenaan (dalam hal ini, KDN) sebelum ia diputuskan oleh Kabinet. Dalam hal ini, penentuan dasar, sekurang-kurangnya di pringkat permulaan, diserahkan kepada JUU&D yang ditubuh oleh MKPN yang ditubuh pula oleh JPNIN. Pengerusi JUU&D adalah YB Dato' Dr Mujahid Yusof Rawa, Ahli Parlimen PAS Parit Buntar dan Timbalan Pengerusinya adalah Encik Lim Chee Wee, mantan Presiden Majlis Peguam. Kita semua tahu bahawa Majlis Peguam adalah penyokong kuat parti-parti pembangkang terutama sekali DAP dan PKR. Bagaimana hal seperti ini boleh berlaku?

Ketiga, mengikut prosedur biasa, setelah dasar ditentukan oleh kementerian berkenaan, gubalan dilakukan oleh Jabatan Peguam Negara. Dalam hal ini, gubalan dilakukan oleh Majlis Peguam. Mengapa?

Disebabkan oleh kesuntukan masa, saya hanya akan memberi dua misalan mengenai isi kandungan RUU Harmoni. Kita tahu ia masih di peringkat awal, tetapi mengapa dari awal ia telah diserahkan kepada Majlis Peguam untuk membuatnya? Jika tidak ditegur mungkin ia telah terlepas pandang.

Pertama, rang undang-undang itu menekankan peruntukan Perkara 8 Perlembagaan Persekutuan. Seksyen 2(i) National Harmony and Reconciliation Bill mengatakan bahawa tujuan rang undang-undang itu adalah:

“2(i) To give effect to the letter and spirit of the Federal Constitution, in particular Article 8.”

“2(i) Untuk memberi kesan kepada apa yang tersurat dan semangat Perlembagaan Persekutuan, terutama sekali Perkara 8.” (Terjemahan saya).

Perkara 8(1) memperuntukkan:

“8. (1) All persons are equal before the law and entitled to the equal protection of the law.”

“8.(1) Semua orang adalah sama rata di sisi undang-undang dan berhak mendapat perlindungan yang sama rata di sisi undang-undang.”

Kesan daripada peruntukan ini ialah, dalam pentafsiran dan pemakaian (in the interpretation and application) akta itu kelak tekanan yang lebih hendaklah diberi kepada kesama-rataan. Maka hak-hak yang diberikan oleh Perlembagaan kepada orang Melayu dan anak negeri Sabah dan Sarawak, dan kedudukan Bahasa Melayu akan terhakis dan akhinya terhapus.

Saya belum penah temui satu akta yang memperuntukkan bahawa sesuatu perkara dalam Perlembagan itu kena diberi perhatian yang lebih daripada yang lain-lain. Dari situ kita dapat lihat tujuan mereka yang yang tersirat.

Kedua, nampaknya matlamat utama penggubal RUU Harmoni adalah untuk memansuhkan Akta Hasutan. Seksyen 8(1), Draft Racial and Religious Hate Crimes Bill memperuntukkan:

“8(1) The Sedition Act 1948 [Act No. 15] is repealed.”

“8(1) Akta Hasutan 1948 (Akta No. 15) adalah dimansuhkan”. (Terjemaham saya)

Itulah yang mereka mahu. Mereka diberi peluang untuk menentukan dasar dan menggubal, walau pun di peringkat awal, mereka terus memanfaatkan peluang itu. Pucuk dicita ulam mendatang. Patutkah Akta Hasutan dimasuhkan? Jawapan saya: tidak. Patutkah ia dipinda? Jawapaan saya: Ya. Apakah pindaan yang perlu dibuat? Jawapan saya: Masukkan Perkara 3 Perlembagaan Malaysia (agama Islam agama Persekutuan) ke dalam seksyen 3(1)(f) Akta Hasutan bersama-sama Perkara 152, 153, 181 dan Bahagian III. Kedua, pada pandangan saya, adalah lebih baik bagi kerajaan kiranya kesalahan menghasut terhadap kerajaan dimansuhkan. Maksud saya hanya terhadap kerajaan tetapi terhadap Raja mestilah dikekalkan. Ini lebih demokratik, lebih telus dan lebih terbuka. Hari ini pun, walapun larangan itu ada, setakat yang saya tahu, kerajaan tidak pernah mengambil tindakan terhadap orang yang mengeritiknya kerana itu sebahagian daripada proses demokrasi. Untuk apa dikekalkan peruntukan itu?

Draf RUU Harmoni itu telah diletak di laman MKPN untuk mendapat maklum balas orang ramai. Kaum manakah yang paling banyak respond? Tentu sekali kaum yang lebih berada, pelajarannya lebih tinggi, lebih-lebih lagi yang tinggal di bandar-bandar dan yang akan mendapat “keuntungan” daripada RUU Harmoni itu. Tuan-tuan boleh teka siapa mereka. “Townhall Meeting” juga telah diadakan di Kuala Lumpur dan di beberapa bandar besar. Perkataan “Townhall” itu sendiri memberi gambaran tempat itu berada di bandar-bandar. Ertinya orang yang akan menghadirinya untuk mendengar penerangan dan memberi pendapat adalah orang-orang bandar. Kaum manakah majority penduduk bandar? Pendengaran tidak dan, saya percaya, tidak akan diadakan di kampung-kampung, di rumah-rumah panjang dan di kawasan-kawasan pedalaman. Ertinya penduduk-penduduk luar bandar dan pedalaman tidak akan mendapat peluang yang sama dengan penduduk bandar untuk memberi pendapat mereka, walaupun hak-hak merekalah yang akan terhakis.

Saya difahamkan bahawa “Townhall Meeting” itu juga telah dikendalikan oleh ahli-ahli Majlis Peguam, termasuk aktivis KOMANGO. Mereka semestinya akan memberi gambaran yang selaras dengan agenda mereka, untuk mendapat sokongan dan memaklumkan kepada MKPN dan Kerajaan bahawa “majoriti besar rakyat Malaysia menyokong RUU Harmoni dan pemansuhan Akta Hasutan” untuk mempengaruhi Kerajaan (Kabinet) menyetujuinya. Sebenarnya itu adalah maklumat yang misleading.

Kesimpulan pandangan saya mengenai Akta Hasutan dan RUU Harmoni adalah seperti berikut:

1. Jangan mansuhkan Akta Hasutan 1948.

2. Segala urusan mengenai Akta Hasutan hendaklah dilakukan oleh kementerian yang bertanggungjawab mengenainya ia itu KDN.

3. JPNIN tidak septutnya mengambil alih perkara yang terletak dalam bidangkuasa KDN dan Peguam Negara.

4. Prosedur biasa di mana Kementerian berkenaan menentukan dasar dan gubalan dibuat oleh Jabatan Peguam Negara manakala keputusan muktamat dibuat oleh Kabinet hendaklah diikuti.

5. Akta Hasutan hendaklah dipinda untuk memasukkan Perkara 3 (agama Islam sebagai agama Persekutuan) ke dalam seksyen 3(1)(f).

6. Eloklah kerajaan memikirkan untuk meminda Akta Hasutan untuk mengeluarkan kesalahan menghasut terhadap kerajaan supaya kerajaan nampak lebih telus, terbuka dan demokratik.

7. Ketepikan draf RUU yang dibuat oleh Majlis Peguam itu.

8. Jika JPNIN berfikir bahawa perpaduan boleh dicapai melalui undang-undang, sila sediakan drafnya. Ikutlah peraturan biasa dan jangan kaitkan dengan Akta Hasutan.

9. Akta Hasutan hedaklah dilaksanakan dengan tegas.

10. Bubarkan MKPN dan sekaligus JUU & D. Kerja JPNIN hendaklah dibuat oleh JPNIN. JPNIN boleh consult sesiapa sahaja tetapi terajunya ia mesti pegang.

Pemansuhan Akta Hasutan dan pengwujudan Akta Harmoni seperti yang dicadangkan oleh JUU& D yang di pengaruhi oleh Majlis Peguam dan Comango itu tidak ada kena mengena dengan pengwujudan perpaduan kaum. Ia adalah helah untuk menghakis kepentingn orang Melayu dan anak negeri Sabah dan Sarawak dan kedudukan agama Islam di Malaysia. Malah saya katakan ia akan menggalakkan persengkitaan di antara kaum.

Penduduk Malaysia telah hidup dengan rukun damai semenjak sebelum tertubuhnya Malaysia lagi. Selepas tertubuhnya Malaysia pun, selain daripada peristiwa 13 Mei dan beberapa peristiwa kecil, mereka hidup dengan aman damai. Untuk mengelak peristiwa 13 Mei berulang pindaan telah dibuat kepada Akta Hasutan. Yang penting ialah kerajaan tidak menyalahgunakannya. Jika Kerajaan tidak mahu dikritik, ia hendaklah jangan menalahgunakan Akta Hasutan, bukan memasuhkannya kerana takut menyalahgunakannya. Sebuah kerajaan yang memansuhkan sesuatu undang-undang kerana ia takut ia akan menyalahgunakannya samalah seperti seorang yang menjual keretanya kerana dia takut dia akan memandu kereta itu dengan laju. Sekali lagi saya tidak faham logic itu. Berbuat demikian hanya akan termasuk ke dalam perangkap kumpulan yang memang hendak memansuhnya kerana tujuan tertentu.

Kita mesti waspada bahawa dalam keadaan politik tanahair sekarang, sekali tersilap langkah, tidak ada patah balik lagi. Orang Melayu/Islam dan anak negeri Sabah dan Sarawak akan rugi, untuk selama-lamanya.

Sekian. Terim kasih.

6 September 2014

Really don't see why the Gerakan fellas and other so called 'defender' of freedom of speech wants Tun Abdul Hamid  to apologise or even call him derogatory names. 

Why not Rebut Tun Abdul Hamid's speeches with intelligent discourse not with offensive diatribes.

You can't? Why?...because Tun speaks the truth as it is supposed to be said. Betul tak?

Wednesday, 3 September 2014

Is PPS really an unlawful group funded by the Penang State Gomen?

source here
I think the DAP bubble in Pulau Pinang is surely about to burst big time and  Pulau Pinang State Gomen leadership is definitely in very hot water under the Societies Act, perhaps many other relevant Acts after the PDRM completed their investigation and passed the papers on the PPS to the AG.

More on PPS from Major Huan:


More legal opinion on PPS I copy pasted from FB of my friend: Tun Maharezza 
PPS

1.kerajaan p pinang tdk memberikan apa jua maklumat berkaitan dakwaan ketua menteri nya bahawa pps adalah sebuah agensi kerajaan.

2.polis bertindak menyiasat status pps dn pps diatas sbb ,


1.terdapat laporan bahawa seorg jounalis telah dipukul.

2.pps bertindak diluar bidang kuasa mereka spt adakan sekatan jalanraya.

3.dikhabarkan pps ada membuat pemeriksaan awam.


3.memandangkan tiada maklumat lengkap ttg status undg undg pps drpd kerajaan negeri dn polis dn berdasarkan fakta kes yg diperkatakan dlm media.

Maka kita akan melihat drpd sudut kuasa negeri utk tubuhkan pps ,kita juga akan melihat drpd sudut akta pertubuhan yg disiasat pihak polis.

4.fakta kuasa negeri

1.dibwh akta pbt , dibenarkan negeri utk membenarkan penubuhan sesebuah pasukan sukarelawan masyarakat , spt rukun tetangga yg berfungsi sbg pemantau keselamatan kwsn.

Tetapi , taraf rukun tetangga ini bukanlah bertaraf sebuah persatuan ataupun pertubuhan.

Ia hnya bertaraf 1 jwtn kuasa penduduk.

2.jika pps dibenarkan penubuhannya oleh kerajaan negeri ,maka ia dilakukan melalui akta pbt.

3.perhatikan senarion ini ,

' akta pbt bnrkan kerajaan negeri luluskan penubuhan pps "

Atau

' akta pbt membenarkan kerajaan negeri sendiri menubuhkan pps '

4.kita masih samar dlm situasi ini kerana ketua menteri katakan kerajaan negeri yg menubuhkannya dn pps adalah sbg sebuah

'agensi'


5.jika bnrkan kerajaan negeri tubuhkan pps sbg sebuah agensi ,


Maka , akta pbt menjadi tidak relevan lagi dlm kes ini.

6.dn jikapun kerajaan negeri menubuhkan sebuah agensi keselamatan masyrakat , iaitu pps ,

Kerajaan tidak ada kuasa undg undg utk ,


1.mentauliahkan kuasa penguatkuasa undg undg kpd pps.

2.kerajaan negeri tdk berkuasa utk mentauliahkan pps sbg sebuah agensi yg ada kuasa undg undg.


7.hnya kerajaan pusat dn dymm spb ydp agong shj berkuasa utk pentaulihan itu.

Kerajaan negeri tdk ada kuasa utk membuat pentauliahan.

8.dn jika kerajaan negeri bnrkan pps ditubuhkan melalui akta pbt ,

Maka , pps tidak ada kuasa undg undg sbg pengkuatkausa undg undg.

Pps hnyalah bertaraf sebuah jwtn kuasa penduduk yg hnya berkuasa memantau kwsn shj dn jika ada berlaku sesuatu , pps perlu lapor polis atau libatkan polis.


9.penentuan status pps bergantung kpd 2 senario itu.

10.jika siasatan polis dapati pps salah guna kuasa , ataupun melakukan sesuatu aktvt yg tdk diperuntukan kuasa undg undg kpd mereka , 

Maka ,ia adalah 1 jenayah ,dn harus dikenakan tindakan undg undg seleweng kuasa ,

TMX

...And please don't be so belligerent lah Tuan Lim and challenge the IGP for doing his job: